Glass

Szkło – amorficzna ciecz przechłodzona.
Najpowszechniejsze szkło to materiał otrzymywany w wyniku stopienia tlenku krzemu (krzemionka SiO₂) z różnymi dodatkami, a następnie szybkiego ochłodzenia tak,
aby nie doszło do pełnej krystalizacji krzemionki,
lecz aby w strukturze pozostało jak najwięcej fazy amorficznej.



Surowcem do produkcji tradycyjnego szkła jest piasek kwarcowy (SiO₂) oraz dodatki, najczęściej: węglan sodu (Na₂CO₃) i węglan wapnia (CaCO₃), topniki: tlenki boru i ołowiu (B₂O₃, PbO) oraz barwniki, którymi są zazwyczaj tlenki metali przejściowych (kadm, mangan i inne)











Po dodaniu do masy szklanej odpowiednich tlenków metali można otrzymać szkło barwne. Przykłady:

• szkło zielone zawiera związki żelaza(III) i chromu (III),
• szkło niebieskie zawiera związki kobaltu(II) i miedzi(II),
• szkło fioletowe zawiera związki manganu(VII),
• szkło żółte zawiera związki kadmu i siarki,
• szkło czerwone zawiera koloidalne cząsteczki złota.